Эманера в капсулах — инструкция по применению

Инструкция по применению эманеры в капсулах, описание действия препарата, показания к применению капсул эманеры, взаимодействие с другими лекарствами, применение эманеры (капсулы) при беременности. Инструкции:
Торговое название: ЭМАНЕРА®
Международное название: Эзомепразол
Лекарственная форма: Капсулы кишечнорастворимые 20 мг и 40 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
A Средства, влияющие на пищеварительную систему и метаболизм
A02 Препараты для лечения кислотозависимых заболеваний
A02B Средства для лечения пептической язвы и гастроэзофагеальной рефлюксной болезни
A02B C Ингибиторы "протонного насоса"
Фарм. группа:
Противоязвенные препараты и препараты для лечения гастроэзофагеального рефлюкса (GORD). Ингибиторы протонового насоса. Код АТХ A02BC05
Условия хранения:
Хранить в оригинальной упаковке при температуре не выше 30 ºС. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения: 2 года
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Капсулы с корпусом и крышечкой слегка розоватого цвета. Содержимое кап-сул - пеллеты белого или почти белого цвета (для дозировки 20 мг). Капсулы с корпусом и крышечкой почти розового цвета. Содержимое капсул - пеллеты белого или почти белого цвета (для дозировки 40 мг).

Состав эманеры в капсулах

Одна капсула содержит
Бір капсуланың құрамында

Активное вещество эманеры

эзомепразола магния 20.645 мг и 41.290 мг (эквивалентно эзомепразолу 20 мг и 40 мг соответственно)
20.645 мг және 41.290 мг магний эзомепразолы (тиісінше 20 мг және 40 мг эзомепразолға баламалы)

Вспомогательные вещества в эманере

сахарные гранулы (сферы), повидон К30, натрия лаурилсульфат, Opadry II White 85F28751 (спирт поливиниловый , титана диоксид (E 171), макрогол 3000 , тальк), мaгния карбонат тяжелый, метакриловая кислота – этилакрилата сополимер (1 : 1) дисперсия 30%, тальк, макрогол 6000, титана диоксид (E 171), полисорбат 80, состав оболочки капсулы: железа (III) оксид красный (Е 172), титана диоксид (Е 171), желатин
қант түйіршіктері (сфералар), повидон К30, натрий лаурилсульфаты, Opadry II White 85F28751 (поливинил спирті, титанның қостотығы (E 171), макрогол 3000, тальк), мaгнийдің ауыр карбонаты, метакрил қышқылы – этилакрилат сополимері (1 : 1) дисперсия 30%, тальк, макрогол 6000, титанның қостотығы (E 171), полисорбат 80, капсула қабығының құрамы: темірдің (III) қызыл тотығы (Е 172), титанның қостотығы (Е 171), желатин

Показания к применению капсул эманеры

  • гастро-эзофагеальная рефлюксная болезнь (ГЭРБ) (лечение эрозивного рефлюкс-эзофагита, длительное поддерживающее лечение после заживления рефлюкс-эзофагита для предотвращения рецидива, симптоматическое лечение гастро-эзофагеальной рефлюксной болезни
  • для эрадикации Helicobacter pylori в комбинации с соответствующим режимом терапии антибиотиками (лечение язвы двенадцатиперстной кишки, ассоциированной с Helicobacter pylori, профилактика рецидива пептических язв, ассоциированных с Helicobacter pylori)
  • пациенты, которым необходимо непрерывное лечение НПВП (заживление язвы желудка, связанной с приёмом HПBП, профилактика язвы желудка и двенадцатиперстной кишки, связанной с приёмом НПВП у пациентов, относящихся к группе риска)
  • длительное лечение после внутривенной индуцированной профилактики рецидива кровотечения из пептической язвы
  • лечение синдрома Золлингера –Эллисона
  • гастро-эзофагеальді рефлюкс ауруында (ГЭРА) (эрозивтік рефлюкс-эзофагитті емдеу, рефлюкс-эзофагит жазылғаннан кейін оның қайталануына жол бермеу үшін ұзақ уақыт демеуші ем ретінде, гастро-эзофагеальді рефлюкс ауруын симптоматикалық емдеу)
  • Helicobacter pylori эрадикациясы үшін антибиотиктермен емдеудің тиісті режимімен біріктіріп (Helicobacter pylori-мен астасқан он екі елі ішек ойық жарасын емдеу және Helicobacter pylori-мен астасқан ойық жарасы бар емделушілерде пептикалық ойық жараның қайталануының алдын алу)
  • ҚҚСП-пен үздіксіз емдеуді қажет ететін емделушілерге (ҚҚСП қабылдауға байланысты асқазан ойық жарасын жазу, қауіпті топқа жататын емделушілерде ҚҚСП қабылдауға байланысты пайда болған асқазан және он екі елі ішек ойық жарасының алдын алу)
  • пептикалық ойық жарадан қан кетудің қайталануының көктамырішілік индуцирленген профилактикасынан кейін ұзақ емдеуге
  • Золлингер–Эллисон синдромын емдеуге

Противопоказания эманеры в капсулах

  • повышенная чувствительность к эзомепразолу, замещённым бензимидазолам или другим компонентам препарата
  • совместное применение с атазанавиром
  • беременность и период лактации
  • детский и подростковый возраст до 12 лет (эффективность и безопасность не изучена)
  • эзомепразолға, орнын алмастыратын бензимидазолдарға немесе препараттың басқа да компоненттеріне жоғары сезімталдық
  • атазанавирмен бірге қолдану
  • жүктілік және лактация кезеңі
  • балаларға және 12 жасқа дейінгі жасөспірімдерге (тиімділігі және қауіпсіздігі зерттелген жоқ)

Побочные действия капсул эманеры

Часто (≥1/100, <1/10)
  • головная боль
  • боль в животе, метеоризм, тошнота, рвота запор, диарея
Нечасто (≥1/1,000, <1/100)
  • периферические отеки
  • бессонница
  • головокружение, парестезия, нарушение сна (сонливость)
  • вертиго
  • сухость во рту
  • повышение активности ферментов печени
  • дерматит, зуд, сыпь, крапивница
Редко (≥1/10,000, <1/1000)
  • лейкопения, тромбоцитопения
  • реакции гиперчувствительности (лихорадка, отек Квинке и анафилактические реакции/ шок)
  • гипонатриемия
  • беспокойство, спутанность сознания, депрессия, недомогание
  • нарушение вкуса
  • расплывчатое зрение
  • бронхоспазм
  • стоматит, желудочно-кишечный кандидоз
  • гепатит с желтухой или без
  • алопеция, фотосенсибилизация
  • артралгия, миалгия
  • недомогание, повышенное потоотделение
Очень редко (<1/10 000)
  • агранулоцитоз, панцитопения
  • печеночная недостаточность, энцефалопатия у пациентов с уже существующими тяжелыми заболеваниями печени
  • мультиформная эритема, синдром Стивенса-Джонсона, токсический эпидермальный некролиз
  • мышечная слабость
  • интерстициальный нефрит
  • гинекомастия
  • гипомагнезиемия
  • галлюцинации, агрессивное поведение (преимущественно, у ослабленных пациентов)
Жиі (≥1/100, <1/10)
  • бас ауыру
  • іштің ауыруы, метеоризм, жүректің айнуы, құсу, іш қату, диарея
Жиі емес (≥1/1,000, <1/100)
  • шеткергі ісінулер
  • ұйқысыздық
  • бас айналу, парестезия, ұйқының бұзылуы (ұйқышылдық)
  • вертиго
  • ауыздың құрғауы
  • бауыр ферменті белсенділігінің жоғарылауы
  • дерматит, қышу, бөртпе, есекжем
Сирек (≥1/10,000, <1/1000)
  • лейкопения, тромбоцитопения
  • аса жоғары сезімталдық реакциялары (қызба, Квинке ісінуі және анафилактикалық реакциялар/ шок)
  • гипонатриемия
  • мазасыздық, сананың шатасуы, депрессия, дімкәстік
  • дәмнің бұзылуы
  • көрудің бұлдырауы
  • бронхтың түйілуі
  • стоматит, асқазан-ішектік кандидоз
  • сарғайтатын немесе онсыз гепатит
  • алопеция, фотосенсибилизация
  • артралгия, миалгия
  • дімкәстік, қатты терлеу
Өте сирек (<1/10 000)
  • агранулоцитоз, панцитопения
  • бауыр қызметінің жеткіліксіздігі, бауырдың ауыр сырқаттары бар емделушілерде энцефалопатия
  • мультиформалы эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермальді некролиз
  • бұлшықет әлсіздігі
  • интерстициальді нефрит
  • гинекомастия
  • гипомагнезиемия
  • елестеулер, агрессивті мінез-құлық (көбінесе, әлсіз емделушілерде)

Особые указания к применению

При наличии каких-либо тревожных симптомов (например, таких как значи-тельная спонтанная потеря массы тела, частая рвота, дисфагия, рвота с кровью или мелена), а также при наличии язвы желудка (или при подозрении на язву желудка), следует исключить наличие злокачественного новообразования, поскольку лечение препаратом Эманера® может привести к сглаживанию симптоматики и отсрочить постановку диагноза.

Пациенты, принимающие препарат Эманера® в течение длительного периода (особенно более года), должны находиться под регулярным наблюдением врача.

Пациенты, находящиеся на режиме терапии «по требованию», должны быть проинструктированы о необходимости связаться со своим врачом при изменении характера симптомов. Принимая во внимание колебания концентрации эзомепразола в плазме крови при назначении эзомепразола в режиме терапии «по требованию», следует учитывать взаимодействие препарата с другими лекарственными средствами.

У пациентов, длительное время получавших эзомепразол, отмечается увеличение количества энтерохромаффиноподобных (ECL) клеток, вероятно, связанное с повышением уровня гастрина в плазме; у пациентов, принимающих антисекреторные препараты в течение длительного промежутка времени, чаще отмечается образование доброкачественных железистых кист в желудке. Эти явления обусловлены физиологическими изменениями в результате выраженного ингибирования секреции кислоты и носят обратимый характер.

Снижение кислотности желудочного сока любыми путями, включая ингибиторы протонного насоса, повышает количество желудочных бактерий, обычно присутствующих в желудочно-кишечном тракте. Лечение ингибиторами протонного насоса может привести к незначительному увеличению риска желудочно-кишечных инфекций, таких как Salmonella и Campylobacter.

При назначении препарата Эманера® для эрадикации Helicobacter pylori должна учитываться возможность лекарственных взаимодействий для всех компонентов тройной терапии. Кларитромицин - мощный ингибитор CYP3A4, следовательно, должны рассматриваться все противопоказания и взаимодействия кларитромицина в случае применения у пациентов, принимающих другие лекарства, метаболизирующиеся с участием CYP3A4 (например, цизаприд).

Эманера® содержит сахарозу. Пациенты с наследственной непереносимостью фруктозы, глюкозо-галактозной мальабсорбцией или сахаразо–изомальтазной недостаточностью не должны принимать этот препарат.

Беременность и лактация
Клинические данные по воздействию эзомепразола при беременности недостаточны. В настоящее время неизвестно, выделяется ли эзомепразол с грудным молоком. Исследования у кормящих женщин не проводились. Поэтому Эманеру не следует назначать в период грудного вскармливания.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Эманера® не влияет на способность управления транспортными средствами и работу с механизмами.
Қандай да болсын үрей тудыратын (мысалы, дене салмағының өздігінен едәуір жоғалуы, жиі құсу, дисфагия, қан аралас құсу немесе мелена сияқты) симптомдар бар болғанда, сондай-ақ асқазан ойық жарасы бар болғанда (немесе асқазанның ойық жарасына күдіктенгенде), қатерлі жаңа түзілімдердің бар-жоқтығын анықтаған жөн, өйткені Эманера® препаратымен емдеу симптоматиканың байқалмауына және аурудың кеш анықталуына әкеп соқтыруы мүмкін.

Эманера® препаратын ұзақ уақыт (әсіресе жылдан аса) қабылдап жүрген емделушілер дәрігердің жүйелі бақылауында болуы тиіс.

«Қажетіне қарай емдеу» режиміндегі емделушілерге симптомдардың сипаты өзгерген жағдайда өз дәрігерімен байланысуы қажет екендігі жөнінде нұсқау берілуі тиіс. Эзомепразолды «қажетіне қарай» емдеу режимімен тағайындаған жағдайда қан плазмасында эзомепразол концентрациясының өзгеруіне көңіл бөлгенде препараттың басқа дәрілік заттармен өзара әрекеттесуін ескерген жөн.

Эзомепразолды ұзақ уақыт қабылдаған емделушілерде энтерохромаффинге ұқсас (ECL) жасушалар санының артқаны байқалады, бұл плазмада гастрин деңгейінің артуымен байланысты болуы мүмкін; ұзақ уақыт аралығы ішінде антисекреторлы препараттарды қабылдап жүрген емделушілерде асқазанында қатерсіз безді кистаның пайда болғаны жиі байқалды. Бұл құбылыстар қышқыл секрециясының физиологиялық өзгерулерімен жүзеге асады және қайтымды сипатқа ие.

Асқазан сөлі қышқылдылығының кез келген жолмен, протонды насос тежегіштерін қоса есептегенде, төмендеуі әдетте асқазан-ішек жолына қатысатын асқазан бактерияларының мөлшерін арттырады. Протонды насос тежегіштерімен емдеу асқазан-ішек жолының Salmonella және Campylobacter сияқты жұқпалары қаупінің аздап артуына әкеп соқтыруы мүмкін.

Эманера® препаратын Helicobacter pylori эрадикациясы үшін тағайындаған кезде үш жақты емдеудің барлық компоненттерінде дәрілік өзара әрекеттесудің болуы мүмкін екендігі ескерілуі тиіс. Кларитромицин – CYP3A4 күшті тежегіші, демек, CYP3A4 қатысуымен метаболизденетін басқа дәрілерді (мысалы, цизаприд) қабылдап жүрген емделушілерге қолданған жағдайда барлық қарсы көрсетілімдері және кларитромицинмен өзара әрекеттесулері қарастырылуы тиіс.

Эманераның® құрамында сахароза бар. Тұқым қуалаған фруктоза жақпаушылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы немесе сахараза–изомальтаза жеткіліксіздігі бар емделушілер бұл препаратты қабылдамауы тиіс.

Жүктілік және лактация
Эзомепразолдың жүктілік кезіндегі әсері жөнінде клиникалық деректер жеткіліксіз. Қазіргі таңда эзомепразолдың емшек сүтімен бірге бөлініп шығатын-шықпайтыны белгісіз. Бала емізетін әйелдерге зерттеулер жүргізілген жоқ. Сондықтан емшек емізу кезеңінде Эманераны тағайындамаған жөн.

Дәрілік заттың көлікті немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Эманера® көлікті басқару қабілетіне және механизмдермен жұмыс жасауға ықпалын тигізбейді.

Дозировка и способ применения

Капсулы следует проглатывать целиком, запивая небольшим количеством воды. Капсулы нельзя разжевывать или дробить.

Для пациентов с затруднением при глотании, капсулы можно открыть и пеллеты растворить в половине стакана негазированной воды. Не следует использовать другие жидкости, так как защитная оболочка может раствориться. Воду с микрогранулами выпивают сразу же или в течение 30 минут. Снова наполните стакан водой наполовину, размешайте остатки и выпейте. Не следует жевать или дробить микрогранулы.

Пациентам, которые не могут глотать, капсулы можно открыть и растворить пеллеты в негазированной воде, затем ввести через зонд. Важно, чтобы целесообразность введения препарата с помощью шприца и трубки, была тщательно рассмотрена.

Взрослым и подросткам с 12 лет

Гастро-эзофагеальная рефлюксная болезнь

Лечение эрозивного рефлюкс-эзофагита: 40 мг однократно в сутки в течение 4 недель. Дополнительный 4-х недельный курс лечения рекомендуется в случаях, если после первого курса, заживления эзофагита не наступает или сохраняются симптомы.

Длительное поддерживающее лечение пациентов с излеченным эзофагитом для предотвращения рецидива: по 20 мг один раз в сутки.

Симптоматическое лечение гастро-эзофагеальной рефлюксной болезни:
20 мг один раз в сутки пациентам без эзофагита. Если после 4-х недель лечения симптомы не исчезают, следует провести дополнительное обследование пациента. После устранения симптомов, последующий контроль симптомов достигается приемом препарата в дозе 20 мг один раз в сутки. Взрослым, при необходимости, можно использовать режим «терапия по требованию» приема препарата в дозе 20 мг один раз в сутки. Пациентам, получающим лечение НПВП, с риском развития язвы желудка и двенадцатиперстной кишки, последующий контроль симптомов с использованием режима «терапия по требованию», не рекомендуется.

Взрослым

Для эрадикации Helicobacter pylori в комбинации с соответствующим режи-мом терапии антибиотиками
Лечение язвы двенадцатиперстной кишки, ассоциированной с Helicobacter pylori и профилактика рецидива пептических язв у пациентов с Helicobacter pylori-ассоциированными язвами: 20 мг Эманера® в комбинации с 1 г амоксициллина и 500 мг кларимитроцина, все препараты принимаются 2 раза в сутки в течение 7 дней.

Пациенты, которым необходимо непрерывное лечение НПВП

Заживление язвы желудка, связанной с приемом НПВП: обычная доза 20 мг 1 раз в сутки. Длительность лечения составляет 4–8 недели.

Профилактика язвы желудка и двенадцатиперстной кишки, связанной с прие-мом НПВП у пациентов с риском: 20 мг 1 раз в сутки.

Длительное лечение после внутривенной индуцированной профилактики рецидива кровотечения из пептической язвы: 40 мг 1 раз в сутки в течение 4-х недель после внутривенной индуцированной профилактики рецидива кровотечения из пептической язвы.

Лечение синдрома Золлингера -Эллисона : рекомендуемая начальная доза Эманера® составляет 40 мг два раза в сутки. Затем дозировку следует подбирать индивидуально, продолжительность лечения определяется по клинической картине заболевания. На основании клинических данных, состояния большинства пациентов можно контролировать приёмами доз от 80 до 160 мг эзомепразола в сутки. При дозах выше 80 мг ежедневно, дозу следует разделить и принимать два раза в сутки.

Детям младше 12 лет не следует назначать Эманера в связи с отсутствием данных по безопасности.

У пациентов с нарушенной функцией почек коррекция дозы не требуется. Из-за ограниченного опыта среди пациентов с тяжелой почечной недостаточностью, следует соблюдать осторожность при лечении таких пациентов.

У пациентов с легкой и умеренной печеночной недостаточностью коррекция дозы не требуется. Для пациентов с тяжелой печеночной недостаточностью, максимальная суточная доза не должна превышать 20 мг.

У пожилых пациентов коррекция дозы не требуется.

Не употребляйте в пищу осушитель капсулы, который содержится в таре!
Капсуланы аздаған сумен ішу арқылы бүтіндей жұтқан жөн. Капсуланы шайнауға немесе бөлшектеуге болмайды.

Жұтуға қиналатын емделушілер үшін капсуланы ашып, пеллетті газдалмаған жарты стақан суға ерітуге болады. Басқа сұйықтықтарды пайдаланбаған жөн, өйткені қорғаныш қабығы еріп кетуі мүмкін. Микротүйіршіктері бар суды бірден немесе 30 минут ішінде ішеді. Стақанды қайтадан жартылай толтырыңыз, қалдығын шайқап араластырып, ішіп қойыңыз. Микротүйіршіктерді шайнамаған немесе бөлшектемеген жөн.

Жұта алмайтын емделушілер капсуланы ашып, пеллетті газдалмаған суда ерітуіне болады, содан кейін сүңгі арқылы енгізу керек. Препаратты еккіштің және түтіктің жәрдемімен енгізудің жөн екендігін мұқият қарастыру маңызды.

Ересектерге және 12 жастан асқан жасөспірімдерге

Гастро-эзофагеальді рефлюкс ауруы

Эрозивтік рефлюкс-эзофагитті емдеу: 4 апта бойы тәулігіне бір рет 40 мг. Қосымша 4 апталық емдеу курсы, егер алғашқы курстан кейін, эзофагит жазыла бастамаса немесе симптомдар сақталса, ұсынылмайды.

Эзофагиттен емделген емделушілерде оның қайталануының алдын алу үшін қосымша демеуші ем: тәулігіне бір рет 20 мг-нан.

Гастро-эзофагеальді рефлюкс ауруын симптоматикалық емдеу:
Эзофагитсіз емделушілерге тәулігіне бір рет 20 мг. Егер 4 апта емдегеннен кейін симптомдар жоғалмаса, емдеушіге қосымша зерттеу жүргізген жөн. Симптомдар жоғалғаннан кейін, симптомдардың кейінгі бақылануына препараттың 20 мг дозасын тәулігіне бір рет қабылдау арқылы қол жеткізіледі. Ересектерге, қажет болған кезде, препаратты тәулігіне бір рет 20 мг дозада қабылдаудың «қажетіне қарай емдеу» режимін қолдануға болады. ҚҚСП ем қабылдап жүрген, асқазан мен он екі елі ішектің ойық жараның пайда болу қаупі бар емделушілерде кейін симптомдарды «қажетіне қарай емдеу» режимін қолдану арқылы бақылаудың керегі жоқ.

Ересектерге

Helicobacter pylori эрадикациясы үшін антибиотиктермен емдеудің тиісті режимімен біріктіріп
Helicobacter pylori-мен астасқан он екі елі ішектің ойық жарасын емдеу және Helicobacter pylori-мен астасқан ойық жарасы бар емделушілерде пептикалық ойық жараның қайталануының алдын алу: 20 мг Эманераны® 1 г амоксициллинмен және 500 мг кларимитроцинмен біріктіріп қолданылады, барлық препараттар тәулігіне 2 рет 7 күн бойы қабылданады.

ҚҚСП-мен үздіксіз емдеу қажет емделушілер

ҚҚСП қабылдаумен байланысты асқазан ойық жарасының жазылу: әдеттегі доза тәулігіне 1 рет 20 мг. Емдеу ұзақтығы 4–8 аптаны құрайды.

Қауіп төнген емделушілерде ҚҚСП қабылдауға байланысты пайда болған асқазан және он екі елі ішек ойық жарасының алдын алу: тәулігіне 1 рет 20 мг.

Пептикалық ойық жарадан қан кетудің қайталануының көктамырішілік индуцирленген профилактикасынан кейін ұзақ емдеу: Пептикалық ойық жарадан қан кетудің қайталануының көктамырішілік индуцирленген профилактикасынан кейін 4 апта бойы тәулігіне 1 рет 40 мг.

Золлингер –Эллисон синдромын емдеу: Эманераның® ұсынылатын бастапқы дозасы тәулігіне екі рет 40 мг құрайды. Содан кейін дозаны әр адамға жекелей таңдаған жөн, емдеу ұзақтығы аурудың клиникалық көрінісі бойынша анықталады. Клиникалық деректер негізінде, көптеген емделушілердің жағдайларын, эзомепразолды тәулігіне 80 мг-нан 160 мг-ға дейін қабылдатып, бақылауға болады. Күн сайын 80 мг-нан асатын дозаларда, дозаны бөлген және тәулігіне екі рет қабылдаған жөн.

12 жасқа толмаған балаларға, қауіпсіздігі жөнінде деректердің жоқ болуына байланысты, Эманерді тағайындамаған жөн.

Бүйрек қызметі бұзылған емделушілерде дозаны түзету қажет емес. Мұндай емделушілерді емдеген кезде, бүйрек қызметінің ауыр жеткіліксіздігі бар емделушілерде тәжірибенің жеткіліксіздігіне байланысты, сақ болған жөн.

Бауыр қызметінің жеңіл және орташа жеткіліксіздігі бар емделушілерде дозаны түзетудің қажеті жоқ. Бауыр қызметінің ауыр жеткіліксіздігі бар емделушілер үшін ең жоғары тәуліктік доза 20 мг-нан аспауы тиіс.

Егде жастағы емделушілерде дозаны түзету қажет емес.

Ыдыста болатын капсула құрғатқышты тағамға пайдаланбаңыз!

Взаимодействие с лекарствами

Воздействия эзомепразола на фармакокинетику других препаратов

Лекарственные средства с рН-зависимым высвобождением

Пониженная кислотность в желудке при лечении эзомепразолом может привести к снижению или повышению всасывания других лекарств, механизм всасывания которых зависит от кислотности среды. Так же, как и при использовании других препаратов, подавляющих секрецию кислоты или антацидов, лечение эзомепразолом может привести к снижению всасывания кетоконазола или итраконазола.

Одновременное применение эзомепразола (40 мг один раз в сутки) с атазанавиром 300 мг / ритонавиром 100 мг приводит к снижению экспозиции атазанавира (примерно на 75% снижается AUC (площадь кривой "концентрация - время"), Cmax и Cmin (максимальная и минимальная концентрация в плазме). Повышение дозы атазанавира до 400 мг не компенсирует влияние эзомепразола на экспозицию атазанавира. Эзомепразол, как и другие ИПП (ингибиторы "протонной помпы"), не следует принимать вместе с атазанавиром.

Препараты, метаболизируемые CYP2C19

Эзомепразол ингибирует CYP2C19 – основной фермент эзомепразола, участ-вующий в его метаболизме. Соответственно, совместное применение эзомепразола с другими препаратами, в метаболизме которых принимает участие CYP2C19, такими как диазепам, циталопрам, имипрамин, кломипрамин, фенитоин и др., может привести к повышению концентраций этих препаратов в плазме и потребовать снижения дозы. Это явление особенно выражено при использовании эзомепразола в режиме "терапии по требованию". Совместный прием 30 мг эзомепразола на 45% снижает клиренс фермент-субстратного комплекса (CYP2C19-диазепам субстрат); совместный приём 40 мг эзомепразола на 13% повышает остаточные концентрации фенитоина в плазме у больных эпилепсией, в связи с чем рекомендуется контроль концентрации фенитоина в плазме в начале лечения эзомепразолом и при его отмене. Эзомепразол (40 мг в сутки) повышает максимальную концентрацию и площадь кривой "концентрация - время" вориконазола (субстрата CYP2C19) на 15% и 41% соответственно.

Одновременное применение у пациентов 40 мг эзомепразола с варфарином в единичных случаях может привести к клинически значимому увеличению МНС (международное нормализованное соотношение). Рекомендуется контролировать состояние пациента в начале и в конце сопутствующей терапии эзомепразолом с варфарином или другими производными кума-рина.

Совместный прием 40 мг эзомепразола на 32% повышал величину площади под кривой "концентрация в плазме – время" (AUC) и на 31% увеличивал период полувыведения (t1/2), но не изменял пиковые концентрации цизаприда в плазме. Незначительное удлинение интервала QT, которое наблюдалось при применении монотерапии цизапридом, при комбинации с эзомепразолом, не увеличивалось.

Эзомепразол не вызывает клинически значимых изменений фармакокинетики амоксициллина, хинидина.

Совместное применение эзомепразола и напроксена или рофекоксиба не выявили клинически значимого фармакокинетического взаимодействия. В метаболизме эзомепразола принимают участие CYP2C19 и CYP3A4. Совместное применение эзомепразола с ингибитором CYP3А4, кларитромицином (500 мг два раза в день) приводит к двукратному увеличению значения AUC по отношению к эзомепразолу. Совместное применение эзомепразола и комбинированного ингибитора CYP3А4 и CYP3A4 может привести к двукратному увеличению концентрации эзомепразола. Совместное применение эзомепразола и комбинированного ингибитора CYP3А4 и CYP2C19 вориконазола увеличивает значения AUC для омепразола на 280%. Как правило, в таких случаях не требуется кор-рекции дозы эзомепразола. Однако, коррекцию дозы эзомепразола следует проводить у пациентов с тяжелым нарушением функции печени и при длительном его применении.
Эзомепразолдың басқа препараттардың фармакокинетикасына әсер етуі

рН-қа тәуелді босап шығатын дәрілік заттар

Асқазандағы төмен қышқылдылық эзомепразолмен емдеген кезде, сіңу механизмі ортаның қышқылдылығына байланысты басқа дәрілердің сіңуін төмендетуі немесе арттыруы мүмкін. Сондай-ақ қышқылдың және антацидтердің секрециясын басатын басқа да препараттарды қолданған кездегідей, эзомепразолмен емдеу кетоконазолдың немесе итраконазолдың сіңуінің төмендеуіне әкеп соғуы мүмкін.

Эзомепразолды (тәулігіне бір рет 40 мг) 300 мг атазанавирмен /100 мг ритонавирмен бір мезгілде қолдану атазанавир экспозициясының AUC ("концентрация - уақыт" қисығы астындағы ауданның), Cmax және Cmin (плазмадағы ең жоғары және ең төмен концентрациялардың) шамамен 75%-ға төмендеуіне әкеледі. Атазанавир дозасының 400 мг-ға дейін артуы эзомепразолдың атазанавир экспозициясына ықпалының орнын толтырмайды. Эзомепразолды, басқа да ППТ («протонды помпа» тежегіштері) сияқты, атазанавирмен бірге қабылдамаған жөн.

CYP2C19-бен метаболизденетін препараттар

Эзомепразол оның метаболизміне қатысатын эзомепразолдың негізгі ферменті – CYP2C19 мәнін тежейді. Тиісінше, эзомепразолды метаболизміне CYP2C19 қатысатын диазепам, циталопрам, имипрамин, кломипрамин, фенитоин және т.б. сияқты басқа да препараттарымен біріктіріп қолдану осы препараттардың плазмадағы концентрациясының артуына әкеп соғуы және дозаны төмендетуді қажет етуі мүмкін. Бұл құбылыс эзомепразолды "қажетіне қарай емдеу" режимінде қолданған кезде айқын білінеді. 30 мг эзомепразолды бірге қолдану фермент-субстратты кешен (CYP2C19-диазепам субстрат) клиренсін 45%-ға төмендетеді; 40 мг эзомепразолды бірге қабылдау эпилепсиясы бар науқастарда фенитоинның қалдық концентрациясын 13%-ға арттырады, осыған байланысты эзомепразолмен емдеген және оның тоқтатқан кезде фенитоинның концентрациясын бақылап отыру керек. Эзомепразол (тәулігіне 40 мг) вориконазолдың (CYP2C19 субстраты) ең жоғары концентрациясын және "концентрация - уақыт" қисығы астындағы ауданды, тиісінше, 15%-ға және 41%-ға арттырады.

Емделушілерге 40 мг эзомепразолды варфаринмен бір мезгілде қолдану бірлі-жарым жағдайларда ХҚҚ (халықаралық қалыпты қатынас) мәнінің клиникалық тұрғыдан едәуір артуына әкелуі мүмкін. Эзомепразолды варфаринмен немесе кумариннің басқа да туындыларымен қатарластыра емдеудің басында және соңында емделушілердің жағдайын бақылап отыру керек.

40 мг эзомепразолды бірге қабылдау цизапридтің «плазмадағы концентрация – уақыт» қисығы астындағы (AUC) аудан шамасын 32%-ға арттырды және жартылай шығарылу кезеңін (t1/2) 31%-ға арттырды, бірақ оның плазмадағы ең жоғары шектегі концентрациясын өзгерткен жоқ. Цизапридпен монотерапияда, эзомепразолмен біріктіріп қолданғанда аздап ұзаратын QT аралығы артқан жоқ.
Эзомепразол амоксициллиннің, хинидиннің фармакокинетикасында клиникалық тұрғыдан маңызды өзгерістерді тудырмайды.

Эзомепразолды және напроксенді немесе рофекоксибті бірге қолданғанда клиникалық тұрғыдан маңызды фармакокинетикалық өзара әрекеттесу байқалған жоқ. Эзомепразолдың метаболизміне CYP2C19 және CYP3A4 қатысады. Эзомепразолды CYP3А4 тежегіштерімен, кларитромицинмен (күніне екі рет 500 мг) бірге қолдану эзомепразолдың AUC мәнінің екі есе артуына әкелді. Эзомепразолды және біріктірілген CYP3А4 және CYP2C19 тежегіштерін бірге қолдану эзомепразол концентрациясының екі есе артуына әкеп соғуы мүмкін. Эзомепразолды және вориконазолдың біріктірілген CYP3А4 және CYP2C19 тежегіштерін бірге қолдану омепразолдың AUC мәнін 280%-ға арттырады. Әдеттегідей, мұндай жағдайларда эзомепразолдың дозасын түзетудің қажеті жоқ. Алайда эзомепразолдың дозасын бауыр қызметінің бұзылуы ауыр емделушілерге және оны ұзақ уақыт қолданған жағдайда түзеткен жөн.

Передозировка эманерой в капсулах

Симтомы: общая слабость усиление побочных эффектов, в том числе со стороны желудочно-кишечного тракта.

Лечение: симптоматическое и поддерживающее лечение. Диализ малоэффективен. Специфические антидоты неизвестны.
Симтомдары: жалпы әлсіздік, жағымсыз әсерлерінің күшеюі, соның ішінде асқазан-ішек жолы тарапынан.

Емдеу: симптоматикалық және демеуші ем. Диализдің тиімділігі аз. Өзіне тән арнайы у қайтарғысы белгісіз.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Эзомепразол является неустойчивым в кислой среде и принимается перо-рально в виде гранул, покрытых кишечнорастворимой оболочкой. Поглощение эзомепразола происходит быстро, плазменный пик наступает через 1-2 часа после приема. Абсолютная биодоступность составляет 64% после разовой дозы в 40 мг и возрастает до 89% после повторного применения разовой дозы. Для 20 мг эзомепразола, соответствующие значения составляют 50% и 68%, соответственно. Выраженный объем распределения в стационарном состоянии у здоровых людей составляет приблизительно 0,221/кг массы тела. Эзомепразол связывается с белками плазмы на 97%.

Прием пищи как задерживает, так и уменьшает поглощение эзомепразола, хотя это не оказывает существенного влияния на эффективность ингибирования секреции соляной кислоты.

Метаболизм и выведение

Эзомепразол полностью метаболизируется с участием системы цитохрома Р450 (CYP). Основная часть метаболизируется при участии полиморфного CYP2C19, который отвечает за образование гидрокси- и десметилметаболитов эзомепразола. Метаболизм оставшейся части зависит от другой специфической изоформы, CYP3A4, которая отвечает за образование эзомепразол сульфона - основного метаболита в плазме крови.

Параметры, приведенные ниже, отражают, в основном, характер фармакокинетики у пациентов с активным ферментом CYP2C19 (у пациентов с экстенсивным метаболизмом). Общий плазменный клиренс составляет примерно 17 л/ч после однократного приема препарата и 9 л/ч – при повторных приемах. Период полувыведения составляет 1,3 часа при повторных приемах препарата один раз в сутки. При приеме эзомепразола в дозе 40 мг два раза в сутки, площадь под кривой «концентрация – время» (AUC) увеличивается при повторном введении эзомепразола. Это увеличение является дозозависимым и приводит к более чем дозопропорциональному увеличению AUC после повторного введения.Эта время- и дозо- зависимость объясняется снижением метаболизма при «первом прохождении» через печень, а также снижением системного клиренса эзомепразола, что, вероятно, связано с ингибированием фермента CYP2C19 эзомепразолом и / или ее сульфонсодержашим метаболитом.

Эзомепразол полностью выводится из плазмы между дозами, при применении один раз в сутки тенденции к кумуляции препарата не отмечается.

Основные метаболиты эзомепразола не влияют на секрецию кислоты в же-лудке. При пероральном применении до 80% дозы препарата выводится в виде метаболитов с мочой, другая часть - с фекалиями. В моче обнаруживается менее 1% неизмененного эзомепразола.

Особая категория пациентов

Приблизительно у 2.9 ± 1.5% населения снижена активность фермента CYP2C19 (у пациентов с медленным метаболизмом). У таких пациентов метаболизм эзомепразола, в основном, осуществляется с помощью CYP3A4. При повторном приеме внутрь 40 мг эзомепразола однократно в сутки средняя площадь под кривой «концентрация – время» на 100% выше, чем у пациентов с активным ферментом CYP2C19 (пациенты с быстрым метаболизмом). Средние значения пиковых концентраций в плазме у пациентов с медленным метаболизмом повышены приблизительно на 60%. Отмеченные особенности не влияют на дозировку и способ применения эзомепразола.

У пациентов пожилого возраста (71-80 лет) метаболизм эзомепразола существенно не изменяется.

После разовой дозы эзомепразола в 40 мг, средняя величина площади под кривой «концентрация - время» приблизительно на 10 % выше у женщин, чем у мужчин. После применения повторных разовых доз никаких половых различий не наблюдалось. Отмеченные особенности не влияют на дозировку эзомепразола.

При нарушениях функций органов

У пациентов с легкими и умеренными нарушениями функции печени метаболизм эзомепразола может быть замедлен. У пациентов с тяжелыми нарушениеми функции печени скорость метаболизма снижена, что приводит к удвоению площади под кривой «концентрация – время» для эзомепразола. Поэтому максимальная доза эзомепразола для пациентов с тяжелым нарушением функции органов составляет 20 мг и ее не следует превышать. Тенденции к кумуляции эзомепразола и его основных метаболитов при приеме препарата один раз в сутки не отмечается.

Метаболизм эзомепразола ожидается без никаких изменений у пациентов с нарушенной функцией почек, так как почки отвечают за выведение метаболитов эзомепразола, а не самого исходного вещества.

У 12-18 летних пациентов общая экспозиция (AUC) и время достижения максимальной концентрации препарата в плазме крови (tmax) были сходны с взрослыми при приеме дозировок 20 мг и 40 мг эзомепразола.
Эзомепразол қышқыл ортада төзімді емес және ішекте еритін қабықпен қапталған, түйіршік түрінде ішу арқылы қабылданады. Эзомепразолдың сіңуі тез жүреді, плазмалық шегі қабылдағаннан кейін 1-2 сағаттан соң басталады. Абсолютті биожетімділігі бір реттік 40 мг дозадан кейін 64% құрайды және бір реттік дозаны қайтадан қолданғаннан кейін 89%-ға дейін артады. 20 мг эзомепразол үшін тиісті мәндері, тиісінше, 50% және 68% құрайды. Ауруханалық жағдайда дені сау адамдардағы айқын таралу көлемі дене салмағының әр кг-на шаққанда шамамен 0,221 құрайды. Эзомепразол плазма ақуыздарымен 97%-ға байланысады.

Ас қабылдау, тұз қышқылының секрециясының тежелу тиімділігіне елеулі ықпалын тигізбесе де, эзомепразолдың сіңуін кідірте де, сонымен қатар азайта да алады.

Метаболизмі және шығарылуы

Эзомепразол Р450 (CYP) цитохромы жүйесінің қатысуымен толық метаболизденеді. Негізгі бөлігі полиморфты CYP2C19 қатысуымен метаболизденеді, ол эзомепразолдың гидрокси- және десметилметаболиттерінің түзілуіне жауап береді. Қалған бөлігінің метаболизмі CYP3A4 басқа арнайы изоформасына байланысты, ол қан плазмасындағы негізгі метаболит – эзомепразол сульфонының түзілуіне жауап береді.

Төменде көрсетілген параметрлер, негізінен, белсенді CYP2C19 ферменті бар емделушілердегі (метаболизмі экстенсивті емделушілерде) фармакокинетикасының сипатын көрсетеді. Жалпы плазмалық клиренсі препаратты бір рет қабылдағаннан кейін сағатына шамамен 17 л және қайталап қабылдағанда 9 л құрайды. Жартылай шығарылу кезеңі препаратты тәулігіне бір рет қайталап қабылдаған кезде 1,3 сағатты құрайды. Эзомепразолды 40 мг дозада тәулігіне екі рет қабылдаған кезде «концентрация – уақыт» (AUC) қисығы астындағы аудан эзомепразолды қайталап қабылдағанда артады. Бұл дозаға байланысты және қайталап енгізгеннен кейін AUC мәнінің дозаға пропорционалдыға қарағанда көбірек артуына әкеп соғады. Бұл уақыт- және дозаға- тәуелділік эзомепразолдың бауыр арқылы «алғаш өту» кезіндегі төмендеуімен, сондай-ақ жүйелік клиренсінің төмендеуімен түсіндіріледі, ол, сірә, CYP2C19 ферментінің эзомепразолмен және/немесе оның құрамында сульфон бар метаболитімен тежелуіне байланысты.

Дозалар арасында эзомепразол плазмадан толық шығарылады, тәулігіне бір рет қолданған кезде препараттың жиналып қалуы байқалмайды.

Эзомепразолдың негізгі метаболиттері асқазанда қышқылдың секрециясына ықпал етпейді. Ішу арқылы қабылдаған кезде препараттың 80%-ға дейінгі дозасы метаболиттер түрінде несеппен бірге, қалған бөлігі нәжіспен бірге шығарылады. Өзгеріске ұшырамаған эзомепразолдың 1%-ынан азы несептен табылады.

Емделушілердің ерекше топтары

Тұрғындардың шамамен 2.9 ± 1.5%-да CYP2C19 ферментінің белсенділігі (метаболизмі баяу емделушілерде) төмендеген. Осындай емделушілерде эзомепразолдың метаболизмі, негізінен, CYP3A4 жәрдемімен жүзеге асады. 40 мг эзомепразолды тәулігіне бір рет ішке қайталап қабылдаған кезде «концентрация – уақыт» қисығы астындағы орташа аудан CYP2C19 ферменті белсенді емделушілерге (метаболизмі тез жүретін емделушілерге) қарағанда 100%-ға жоғары. Метаболизмі баяу жүретін емделушілерде плазмадағы ең жоғары шектегі концентрациялардың орташа мәндері шамамен 60%-ға жоғарылаған. Білінген ерекшеліктер эзомепразолдың дозасына және қолданылу тәсіліне ықпалын тигізбейді.

Егде жастағы (71-80 жастағы) емделушілерде эзомепразолдың метаболизмі елеулі өзгеріске ұшырамайды.

Эзомепразолдың бір реттік 40 мг дозасынан кейін, «концентрация - уақыт» қисығы астындағы ауданның орташа шамасы әйелдерде, еркектерге қарағанда, шамамен 10%-ға жоғары. Бір реттік дозаны қайталап қолданғаннан кейін жынысқа байланысты ешқандай айырмашылықтар байқалған жоқ. Білінген ерекшеліктер эзомепразолдың дозасына ықпал етпейді.

Ағзалардың қызметтері бұзылғанда

Бауыр қызметінің жеңіл және орташа бұзылулары бар емделушілерде эзомепразолдың метаболизмі баяулауы мүмкін. Бауыр қызметінің ауыр бұзылулары бар емделушілерде метаболизм жылдамдығы төмендеген, ол эзомепразолда «концентрация – уақыт» қисығы астындағы ауданның қосарлануына әкеледі. Сондықтан ағзалар қызметінің бұзылуы ауыр емделушілер үшін эзомепразолдың ең жоғары дозасы 20 мг құрайды және оны арттырмаған жөн. Препаратты тәулігіне бір рет қолданғанда эзомепразолдың және оның негізгі метаболиттерінің жиналып қалуға беталысы байқалған жоқ.

Эзомепразолдың метаболизмі бүйрек қызметі бұзылған емделушілерде ешқандай өзгеріссіз болады деп күтіледі, өйткені бүйректер бастапқы заттың емес, эзомепразолдың метаболиттерінің шығарылуына ғана жауап береді.

12-18 жастағы емделушілерде жалпы экспозиция (AUC) және қан плазмасында препараттың ең жоғары концентрацияға жету уақыты (tmax) 20 мг және 40 мг доза эзомепразолды қабылдаған ересектердегімен ұқсас болды.

Фармакодинамика

Эманера® является S-изомером омепразола и снижает секрецию кислоты в желудке путём специфического нацеленного механизма действия. Препарат представляет собой ингибитор протонового насоса в париетальных клетках. S- и R-изомеры омепразола обладают сходной фармакодинамической актив-ностью.

Эзомепразол является слабым основанием, концентрируется и переходит в активную форму в сильно-кислой среде секреторных канальцев париетальных клеток и ингибирует фермент Н+, К+-АТФазу – кислотный насос и ингибирует как базальную, так и стимулированную секрецию ки-слоты.

Влияние на секрецию кислоты в желудке

После перорального приёма 20 мг или 40 мг препарата Эманера® эффект развивается в течение 1 часа. При ежедневном приёме препарата в течение 5-ти дней в дозе 20 мг один раз в сутки, средняя пиковая концентрация кислоты после стимуляции пентагастрином снижается на 90%, при измерении концентрации кислоты через 6—7 часов после приёма дозы на 5-й день терапии. После 5 дней перорального приёма эзомепразола в дозе 20 мг и 40 мг, рН в желудке составил выше 4 в течение, в среднем, 13 и 17 часов, соответственно, более 24 часов у пациентов с симптоматической гастро-эзофагеальной рефлюксной болезнью (ГЭРБ). После приёма эзомепразола в дозе 20 мг, рН в желудке был выше 4 у 76% пациентов в течение 8 часов, у 54% пациентов в течение 12 часов и у 24% пациентов в течение 16 часов. Соответствующие соотношения для эзомепразола в дозе 40 мг составили 97%, 92% и 56%.

Используя параметр AUC, в качестве заменяющего параметра для оценки концентрации эзомепразола в плазме, была выявлена взаимосвязь между секрецией кислоты и концентрацией препарата.

Терапевтический эффект, достигаемый в результате ингибирования секреции кислоты

Заживление рефлюкс-эзофагита препаратом Эманера® в дозе 40 мг наступает приблизительно у 78% пациентов через 4 недели и у 93% – через 8 недель. Лечение препаратом Эманера® в дозе 20 мг 2 раза в сутки в комбинации с соответствующими антибиотиками в течение одной недели приводит к эрадикации Helicobacter pylori приблизительно у 90% пациентов.

При неосложнённой язве двенадцатиперстной кишки для эффективного заживления язвы после недельного эрадикационного курса не требуется последующей монотерапии антисекреторными препаратами.

Другие эффекты, связанные с ингибированием секреции кислоты

Во время лечения антисекреторными препаратами уровень гастрина в плазме повышается в результате снижения секреции кислоты.

У пациентов, длительное время получавших эзомепразол, отмечается увеличение количества энтерохромаффиноподобных клеток (ECL-клеток), вероятно, связанное с повышением уровня гастрина в плазме.

Эзомепразол показал высокую эффективность в отношении заживления язв желудка, а также профилактики язв желудка и двенадцатиперстной кишки, у пациентов, получавших нестероидные противовоспалительные препараты (в том числе у пациентов в возрасте старше 60 лет и/или с пептической язвой в анамнезе), включая селективные ингибиторы циклооксигеназы-2 (ЦОГ-2).
Эманера® омепразолдың S-изомері болып табылады және көздеген арнайы әсер ету механизмі арқылы асқазанда қышқыл секрециясын төмендетеді. Препарат париетальді жасушаларда протонды насос тежегіші болып табылады. Омепразолдың S- және R-изомерлерінің фармакодинамикалық белсенділігі ұқсас болады.

Эзомепразол әлсіз негіз болып табылады, париетальді жасушалардың секреторлы өзекшелерінің күшті-қышқыл ортасында концентрацияланады және белсенді түрге ауысады және Н+, К+ ферменті -АТФазаны – қышқыл насосты тежейді және қышқылдың негізгі де, сондай-ақ стимуляцияланған да секрециясын тежейді.

Асқазандағы қышқыл секрециясына ықпалы

20 мг немесе 40 мг Эманера® препаратын ішу арқылы қабылдағаннан кейін әсері 1 сағат ішінде пайда болады. Препаратты күн сайын 5 күн бойы тәулігіне 20 мг дозада қабылдаған кезде пентагастринмен стимуляция жасағаннан кейін, 5-ші күні емді қабылдағаннан кейін 6—7 сағаттан соң қышқылдың концентрациясын өлшегенде қышқылдың орташа ең жоғары концентрациясы 90%-ға төмендеді. 20 мг және 40 мг доза эзомепразолды 5 күн ішу арқылы қабылдағаннан кейін, тиісінше, 13 және 17 сағат ішінде, симптоматикалық гастро-эзофагеальді рефлюкс ауруы (ГЭРА) бар емделушілерде 24 сағаттан астам уақыт ішінде асқазандағы рН орта есеппен алғанда 4-тен астамды құрады. 20 мг доза эзомепразолды қабылдағаннан кейін 8 сағат ішінде емделушілердің 76%-да, 12 сағат ішінде 54%-да және 16 сағат ішінде 24%-да асқазандағы рН 4-тен астамды құрады. 40 мг доза эзомепразол үшін тиісті арақатынас 97%, 92% және 56% құрады.

Плазмадағы эзомепразол концентрациясына баға беру үшін орнын алмастыратын параметр ретінде AUC параметрін пайдалана отырып, қышқыл секрециясы мен препарат концентрациясы арасындағы өзара байланыс анықталды.

Қышқыл секрециясының тежелуі нәтижесінде қол жеткізілетін емдік әсер

Рефлюкс-эзофагиттің 40 мг доза Эманера® препаратымен жазылуы емделушілердің шамамен 78%-да 4 аптадан кейін және 93%-да 8 аптадан кейін басталады. 20 мг доза Эманера® препаратымен тәулігіне 2 рет тиісті антибиотиктермен біріктіріп емдеу бір аптаның ішінде емделушілердің шамамен 90%-да Helicobacter pylori эрадикациясына әкеледі.

Он екі елі ішектің асқынбаған ойық жарасында апталық эрадикациялық курстан кейін ойық жараның тиімді жазылуы үшін кейін антисекреторлы препараттармен монотерапияны қажет етпейді.

Қышқыл секрециясының тежелуімен байланысты басқа да әсерлер

Антисекреторлы препараттармен емдеу кезінде плазмадағы гастрин деңгейі қышқыл секрециясының төмендеуі нәтижесінде артады.

Эзомепразолды ұзақ уақыт қабылдаған емделушілерде энтерохромаффинге ұқсас жасушалар (ECL-жасуша) мөлшерінің артқаны байқалады, бұл плазмада гастрин деңгейінің жоғарылауымен байланысты болуы мүмкін.

Қабынуға қарсы стероидты емес препараттарды (соның ішінде 60 жастан асқан және/немесе сыртартқысында пептикалық ойық жарасы бар емделушілерде), селективті циклооксигеназа-2 (ЦОГ-2) тежегіштерін қоса есептегенде, эзомепразол асқазан ойық жарасының жазылуына қатысты, сондай-ақ асқазан мен он екі елі ішек ойық жарасының алдын алуға қатысты жоғары тиімділік көрсетті.

Упаковка и форма выпуска

По 5, 7 или 10 капсул помещают в контурную ячейковую упаковку из пленки OPA/Al/PE + DES или OPA/Al/PVC и фольги алюминиевой. По 3 контурных ячейковых упаковок (по 5 капсул), по 1, 2, 4 или 8 кон-турных ячейковых упаковок (по 7 капсул) или по 3 и 6 контурных ячейковых упаковок (по 10 капсул) вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку из картона.
OPA/Al/PE + DES немесе OPA/Al/PVC үлбірден және алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамаға 5, 7 немесе 10 капсуладан салынған. 3 пішінді ұяшықты қаптама (5 капсуладан), 1, 2, 4 немесе 8 пішінді ұяшықты қаптама (7 капсуладан) немесе 3 және 6 пішінді ұяшықты қаптама (10 капсуладан) медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге карон пәшкеге салынған.